Recenzje Filmów

Pewnego razu w Wenecji

2026

Zdrowy rozsądek mówi

wiek 17+ (ja) Dojrzały humor w głupkowatym, ale brutalnym kaprysie kryminalnym.

NR
2017
95 minut

Zapisać Oceń film Dzielić Obejrzyj lub kup

Rodzice mówią

wiek 16+ Na podstawie

Dzieci mówią

Brak recenzjiDodaj swoją ocenę Zdobądź to teraz

Wyszukiwanie opcji przesyłania strumieniowego i zakupu...

Common Sense to organizacja non-profit. Twój zakup pomaga nam pozostać niezależnym i wolnym od reklam.

Czy w tej recenzji pominięto coś na temat różnorodności?

Badania pokazują związek między zdrową samooceną dzieci a pozytywną, różnorodną reprezentacją w książkach, programach telewizyjnych i filmach. Chcesz pomóc nam im pomóc?

Co rodzice powinni wiedzieć

Rodzice muszą to wiedziećPewnego razu w Wenecjito komedia kryminalna z Brucem Willisem, opowiadająca o kilku barwnych postaciach ze społeczności południowej Kalifornii. Zawiera wiele przesadnej przemocy z użyciem broni i strzelania, granatów, eksplozji, wypadków samochodowych oraz postaci bitych, rannych, wiązanych i uderzanych tępymi przedmiotami. Język jest również silny, z wieloma zastosowaniami „f--k”, „s--t” i nie tylko. Treści erotyczne dla dorosłych obejmują sceny erotyczne i/lub sytuacje seksualne, na których widać nagie męskie pośladki i kobiece piersi. Graffiti na boku budynku przedstawia kilka bardzo graficznych aktów seksualnych. Pokazywane są i wymieniane prostytutki, a mężczyzna uczestniczy w spotkaniu dla osób uzależnionych od seksu. Bohaterem drugoplanowym jest handlarz narkotyków, a sprawa kokainy jest ważna dla fabuły. Pokazano palenie i wymieniono inne narkotyki; niektóre postacie wydają się ukamienowane. Film nie zbliża się do sztuki, ale jeśli nastrój jest odpowiedni, jest to głupia zabawa.

więcej przerażających historii do opowiedzenia w ciemności

Bądź na bieżąco z nowymi recenzjami.

Otrzymuj pełne recenzje, oceny i porady dostarczane co tydzień do swojej skrzynki odbiorczej. Subskrybuj

Opinie użytkowników

Rodzice mówią
Dzieci mówią

Dorosły Napisane przez Daniela L. 1 sierpnia 2020 r. wiek 16+

R: intensywna brutalna przemoc, nagość, trochę seksu i ostry język Zgłoś tę recenzję

Dodaj swoją ocenęWidzieć wszystko .

Nie ma jeszcze żadnych recenzji. Bądź pierwszą osobą, która oceni ten tytuł.

Dodaj swoją ocenę

Jaka jest historia?

W PIERWSZYM CZASIE W WENECJI prywatny detektyw Steve Ford (Bruce Willis) jest rozpoznawalną postacią w swojej dzielnicy w Wenecji w Kalifornii. Kiedy zostaje przyłapany na spaniu z odnalezioną kobietą, ucieka nagi na deskorolce. Prowadzi to do pracy polegającej na odzyskaniu skradzionego samochodu handlarzowi narkotyków o imieniu Spyder (Jason Momoa). Ale zanim wszystko się uspokoi, pies Steve'a, Buddy, zostaje skradziony i wygląda na to, że jest w to zamieszany niebezpieczny Spyder. I to w jakiś sposób łączy się z inną sprawą: Żyd Lou (Adam Goldberg) jest nękany graficznymi graffiti na swoim budynku i chce złapać winowajcę. Najlepszy przyjaciel Steve'a, kierownik sklepu surfingowego Dave ( John Goodman ), postanawia pomóc w rozwinięciu tej splątanej serii wydarzeń, która obejmuje również sprawę narkotyków i pieniędzy pożyczonych od rekina pożyczkowego. Przez to wszystko, uczeń Steve'a, John (Thomas Middleditch), jest dostępny do opowiedzenia.

Czy to jest dobre?

Kolejny z długiej linii inspirowanych Tarantino, wieloznacznych komicznych kaprysów kryminalnych, ten film pozostaje na palcach podczas wiru przebiegłego humoru, chłodnych postaci i kolorowych sytuacji. Absurdalna fabułaPewnego razu w Wenecjiwciąż szarżuje głupkowatym chodem, nie dając bohaterowi nawet czasu na sen. Willis jest świeży i jest w swoim fajnym, zarozumiałym najlepszym wydaniu, a reżyser Mark Cullen – który wcześniej napisał scenariusz do okropnego pojazdu Willis Ukryj się - daje szansę zabłysnąć całej obsadzie podtrzymującej. Tylko postać Middleditcha, która opowiada, jest trochę zbyt niedbała.

Szczególnie zabawne jest – o dziwo –Gra o tronMomoa, który nadaje swojemu handlarzowi narkotyków charakterowi (który kiedyś podobno zabił baristę Starbucks za błędną pisownię jego nazwiska) cichą godność. Inne żarty są obszerne i celowo obraźliwe, ale unoszone z duchem.Pewnego razu w Wenecjijest daleki od dzieła sztuki, a w filmografii Willisa jest mu bliżej Samiec alfa lub Szczęśliwa liczba Slevin niż Netto lub Pulp Fiction , ale to jasny, słoneczny, głupi film i być może warty obejrzenia w telewizji.

Porozmawiaj ze swoimi dziećmi o ...

Rodziny mogą o tym rozmawiaćPewnego razu w Wenecjiprzemoc . Czy to jest realistyczne czy kreskówkowe? Jak ton filmu wpływa na jego oddziaływanie?
obejrzyj niemy film głosowy online
Jak przedstawiany jest seks? Czy akty seksualne są pokazywane jako związki emocjonalne? Coś jeszcze? Rodzice, rozmawiajcie z nastolatkami o własnych wartościach dotyczących seksu i związków.
Czy narkotyki i/lub palenie są glamour? Czy są konsekwencje ich używania? Dlaczego to ma znaczenie?
Kiedy prymitywny/przesadny humor jest zabawny, a kiedy przekracza granicę? Kto decyduje, gdzie jest „linia”?